Eg vil ikkje påstå at moteproduktet mitt er spesielt berekraftig. Eg har ikkje nytta eit gamalt stoff eller kjøpt stoffet brukt. Eg kjøpte det heilt nytt på sybutikken. Eg har brukt to forskjellege typar stoff, og det eine er klipt opp i små remser. I og med at eg har brukt så små stoffbitar, er det nesten ikkje økonomisk forsvarleg eller i det heile tatt mogleg å sy plagget om til noko anna dersom eg til dømes skulle vekse i frå det. Då vil eg heller gje det vekk til nokon som passar det betre, det er i alle fall meir berekraftig enn å kaste det. For dei som syr store plagg med større stoffbitar, kan det kanskje vere meir gunstig å sy om plagget dersom ein veks i frå det eller vert lei, og eventuelt dersom det går av moten.
Eg har rekna meg fram til at dersom eg skulle tatt ei timebetaling på kr 120,- då eg lagde skjørtet, ville det hatt ein verdi på over 20 000 kr. Det ville slett ikkje ha vore økonomisk berekraftig.
Men eg meiner at det er betre å bruke eit plagg ofte og lenge, enn å kjøpe eit svindyrt plagg som du berre får brukt ein gong fordi den rette anledningen aldri dukkar opp. Dette kan jo bli eit slikt plagg som eg brukar ofte og lenge, og då blir det miljøvenleg likevel.
Eg har heller ikkje brukt miljøskadande materiale, kjemikaliar eller produksjonsmåtar under syinga av skjørtet, og eg har ikkje frigjort miljøskadelege gassar eller avdamping når det kjem til transport eller produksjon.
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar